Gisteren naar het A.V.L. geweest. Dit keer bij een assistent oncoloog.
Ik ben de laatste tijd heel erg misselijk en loop met een emmer onder mijn arm omdat ik ook steeds vaker moet overgeven.
De pillen tegen de misselijkheid helpen niet meer.
Er wordt besloten s’ morgens en s’ avonds 1 pil minder te nemen. (de pillen die mijn tumoren moeten verminderen).
Dit keer kost het mij geen moeite om hiervoor te gaan. Bijna altijd misselijk is ook geen optie. Dus hiermee direct gestopt. Bovendien zou minderen met de pillen (tegen de kanker) ook mijn vermoeidheid ten goede kunnen komen.
Er zijn ook weer tumoren bijgekomen en bijna al mijn waarden zijn ongunstig toegenomen. Dus wat heb ik dan te verliezen.
Ik ben ook heel erg stijf, het lopen gaat moeizamer, als ik ga lopen neem ik iemand mee en moet ik halverwege in de rolsoel gaan zitten.
We blijven hopen dat het, na het verminderen van de pillen, beter gaat!
Ik krijg hele lieve kaartjes, telefoontjes, bezoeken. Allemaal hartelijk dank hiervoor. Het doet ons goed, alhoewel er wel vaak tranen in onze ogen staan, dat is van ontroering.
Volgende maand wordt er een CT-scan gemaaakt. Dat wordt weer spannend hoe het er dan uitziet.
Wordt vervolgd.
Ik hoorde van Bernadette dat je een blog bij houdt. Ik ga je volgen en als we terug zijn uit Frankrijk dan komen we een keer bij je langs. Houd je goed! Hoop dat het misselijk zijn een beetje af gaat nemen. Liefs Rob en Bea.